|
poetry
| ||
|
آجر ها
دروغ دیواری است که هر صبح آجرهایش را می چینی بنّای بی حواس من ! در را فراموش کرده ای
آب تا گردنم بالا آمده آجرها تا گردنم بالا آمده آب تا لب هایم بالا آمده آب بالا آمده ... من اما نمی میرم من ماهی می شوم
زمستان 1382 ---------------- به شانه ام زدی که تنهایی ام را تکانده باشی به چه دل خوش کرده ای ؟!
تکاندن برف از شانه های آدم برفی ؟!
زمستان 1383 [ پنجشنبه 03 بهمن 1392 ] [ 15:31 ] [ iranpoem ]
|
||
| [قالب وبلاگ : تمزها] [Weblog Themes By : themzha.com] | ||
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران